حسن حسن زاده آملى
154
نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى)
تبصره : در اين گرامى فص كلمه علياى عشق و وصف عاشق و معشوق و همچنين كلمه لذيذ بلكه لاذ و ملتذ بر ذات حق جل و على اطلاق شده است و نعم ما فعل . بعضى اسماء الله را توقيفى يعنى موقوف به اذن شارع مى دانند به اين معنى كه در اطلاق اسمى بر حق سبحانه اذن شرعى مى بايد و از اين مطلب تعبير مى كنند كه اسماء الله توقيفى است راقم را رساله اى جداگانه در اين مسأله است و به بحث توقيفيت اسماء در فص چهل و ششم كه در پيش است اشارتى مى رود . حركت حبى تبصره : در صحف كريمه عرفانى از همين امر شريف و تعبير لطيف « فيفضل ليسيح على الاتمام » تعبير به حركت حبى مى كنند كه اصطلاحى مأخوذ از حديث كنت كنزا مخفيا فأحببت است كه حركت در مشرب رحيق عارف و مشهد دقيق وى فوق آنست كه در فلسفه رائج دائر است . پس بدانكه اكابر حكماى متوغل در حكمت متعاليه با مشايخ عرفاى متبحر در معارف الهيه را خلاف و اختلافى در امهات و اصول مسائل حقه حكمت و عرفان نيست . تبصره : آنكه در شرح گفته ايم « : ادراك تمام نمى شود مگر به وصول تام » ، ترجمه عبارت محقق طوسى در شرح اشارات است ( شرح فصل هيجدهم نمط نهم ) و اين كلام كامل ، حكمى محكم و رأيى متين و متقن در مسأله علم و اتحاد ادراك و مدرك و مدرك است و اين مطلب سامى همانست كه صدر الدين قونوى در فص دوازدهم نصوص فرموده است : اعلم أن أعلى درجات العلم بالشى أى شى ، و بالنسبة الى أى عالم كان ، و سواء كان المعلوم شيئا و احدا أو أشياء انما يحصل بالاتحاد بالمعلوم و عدم مغائرة العالم له ، الخ . براى توضيح و تفسير آن به كتاب ما دروس اتحاد عاقل به معقول ( درس 17 ص 295 ط 1 ) و به رساله ما در علم رجوع شود . فائده : يكى از نكات كتاب هزار و يك نكته اين است « : در دعاى